+31- (0)73 522 0873 info@johnsonpetfoods.nl
Selecteer een pagina

Ziekte van Lyme

Ook bekend als Borreliose

De ziekte van Lyme is een aandoening die wordt overgedragen via een tekenbeet. Een teek kan zowel mensen als honden besmetten, in dit artikel leggen we de focus op besmetting van honden. Een teek moet minimaal 24 uur aanwezig zijn geweest op het lichaam van jouw hond om hem te kunnen besmetten met de Borrelia burgdorferii bacterie, de veroorzaker van de ziekte van Lyme. De Borrelia burgdorferi bacterie gaat in het lichaam, via het bloed, op zoek naar een geschikte plaats om zich te vestigen; plaatsen die de bacterie als geschikt ziet zijn weefsels, spieren en organen.

Symptomen
Slechts 10% van de honden die besmet zijn met de Borrelia burgdorferi bacterie vertonen symptomen. Omdat de symptomen vaak vaag en algemeen zijn, is het lastig om vast te stellen of het dier last heeft van de ziekte van Lyme.

Symptomen van de ziekte van Lyme kunnen zijn:
• Terugkerende kreupelheid, door ontstoken gewrichten
• Verminderde eetlust
• Koorts
• Gezwollen lymfeklieren rondom de tekenbeet
• Nierschade
• Hartafwijkingen
• Aantasting van het centrale zenuwstelsel

De bij de mens zo kenmerkende rode kring rondom de tekenbeet is bij honden zelden zichtbaar.

Ziekte van Lyme

Diagnose
Omdat de symptomen van de ziekte van Lyme vaak erg algemeen zijn, kan men de symptomen nog wel eens wegschrijven aan een andere aandoening. Hierdoor wordt de ziekte pas in een later stadium vast gesteld, vaak is dit wanneer nierfalen optreedt.
Een dierenarts kan jouw hond diagnosticeren met de ziekte van Lyme aan de hand van symptomen, jouw waarnemingen en door middel van een bloedonderzoek. Uit dit bloedonderzoek moet blijken of een hond antilichamen heeft aangemaakt tegen de Borrelia burgdorferi bacterie.
Bij dit bloedonderzoek kan de uitslag echter vals-positief zijn; dit betekent dat de bacterie momenteel niet aanwezig is in het lichaam van de hond, maar dat de hond wel antilichamen heeft tegen de bacterie (de hond is dan eerder besmet geweest met de bacterie maar heeft deze geëlimineerd).
Om een vals-positieve uitslag uit te sluiten kan een dierenarts een extra onderzoek uitvoeren, bijvoorbeeld de PCR test. Met een PCR test kan men aantonen of er DNA van de Borrelia burgdorferi bacterie aanwezig is in lichaamsweefsels of –vloeistoffen van een hond.

Behandeling
Een dierenarts zal een antibioticakuur meegeven voor de hond. Deze antibioticakuur duurt minimaal twee tot drie weken en in sommige gevallen zelfs langer. Over het algemeen reageren honden goed en snel op de antibioticakuur.
Omdat de gewrichten vaak ontstoken raken bij de ziekte van Lyme kan een dierenarts ook ontstekingsremmers voorschrijven; dit is geen behandeling maar symptoombestrijding.

Vermoed je dat jouw hond de ziekte van Lyme heeft? Neem dan contact op met de dierenarts. De kans op blijvende klachten na behandeling is kleiner wanneer een hond vroegtijdig behandeld wordt.

Het is mogelijk dat een hond drager blijft van de Borrelia burgdorferi bacterie. Wanneer het immuunsysteem van de hond vermindert, bijvoorbeeld door ziekte of ouderdom, kunnen de symptomen weer optreden.

Voorkomen
Voorkomen is beter dan genezen. Controleer jouw hond daarom regelmatig op teken en haal deze zo snel mogelijk weg wanneer je er een waarneemt. Hoe sneller je een teek verwijdert, hoe kleiner de kans is op de ziekte van Lyme.
Verder zijn er diverse middelen verkrijgbaar welke jouw hond kunnen beschermen tegen teken; bijvoorbeeld een pipetje tegen vlooien welke ook werkzaam is tegen teken of een antivlooien en –teken halsband. Voorkom je dat jouw hond gebeten wordt door een teek, dan voorkom je ook dat jouw hond besmet raakt met de Borrelia burgdorferi bacterie.

Overdraagbaar ja of nee?
Je kunt als eigenaar niet besmet raken met de Borrelia burgdorferi bacterie via jouw hond, het is geen zoönose. Je kunt alleen besmet raken met de bacterie door een tekenbeet.
Heb je zelf een teek? Verwijder de teek zo snel mogelijk. Ontstaat er een rode kring op de plek van de tekenbeet of vermoed je dat de teek langer dan 24 uur aanwezig is geweest op jouw lichaam? Neem dan contact op met jouw huisarts.

Hoe verwijder je een teek?
• Pak de teek zo dicht mogelijk op de huid vast met een puntige pincet of met een tekentang. Zorg er hierbij voor dat je niet te hard knijpt.
• Verwijder de teek vervolgens in een rustige beweging. Vaak is dit een draaiende beweging bij een tekentang (tenzij anders vermeldt in de gebruiksaanwijzing), met een pincet hoef je geen draaiende beweging te maken.
• Zorg dat alles van de teek verwijderd is, achterblijvende delen van een teek kunnen resulteren in een ontsteking.
• Na het verwijderen van de teek ontsmet je de huid met alcohol of jodium.
Tip: Noteer de datum waarop je een teek bij jezelf of bij jouw hond hebt verwijderd.


0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *